|
Van de voorzitter,Beste buurtbewoners, Een nieuwe lente, een nieuw geluid, ook binnen de buurtvereniging! Een aantal bestuursleden stelden zich niet meer herkiesbaar, van de daardoor ontstane vacatures is er inmiddels 1 ingevuld, en daarnaast is de evenementencommissie versterkt met een aantal enthousiaste leden. Tijdens de Algemene Ledenvergadering hebben we afscheid genomen van Gerda Timmerman, Gradus van Duuren en Rene Penning. Zij hebben zich jarenlang actief ingezet voor onze buurtvereniging. We hopen hen nog vaak te mogen tegenkomen bij de verschillende activiteiten in Heiakkers. In onze eerste bestuursvergadering van dit jaar hebben we ook een nieuwe collega kunnen verwelkomen, namelijk Benoit Paassen. Hij was op de ALV verhinderd, en is daarom bij afwezigheid verkozen. Naast Benoit maken ook Ilja Wals en Serge Buis (coordinator) als bestuursleden deel uit van de evenementencommissie. Op basis van het gewijzigde Huishoudelijk Reglement is gekozen voor een nieuwe opzet van deze commissie, waarbij ook niet-bestuursleden zich hiervoor beschikbaar kunnen stellen. Mark Cambeen, Liesbeth van Kempen, Nicole van Osnabrugge en Carla van Thillo hebben zich hiervoor aangemeld. Benoit, Carla, Liesbeth, Mark en Nicole: we wensen jullie veel plezier en succes met het organiseren van leuke activiteiten voor onze buurt! Monique Wierckx-Joosen -o-o-o-o-o- Van de RedactieDe kerklokken hebben hun spullen ingepakt voor de reis naar Rome, de paashaas staat al bijna voor de deur, dus weer tijd voor de eerste Heiakkers Koerier van dit jaar. Snel stukjes verzamelen, adverteerders benaderen en ga zo maar door: voor het eerste boekje van het jaar is het altijd wat drukker dan normaal. Vele handen maken echter licht(er) werk... Gelukkig is het ook dit jaar, met dank aan onde adverteerders, mogelijk om de Heiakkers Koerier te laten verschijnen. We hopen dat u bij een aankoop extra denkt aan onze nieuwe en/of trouwe adverteerders. Wat hebben we allemaal in de Koerier dit keer? Benoit Paassens stelt zich, als nieuw bestuurslid, even aan u voor. Verder een verslag van de zeer geslaagde "Trip in het Duister", een overzicht van de activiteiten die komen gaan, een verslag van het attentiefonds en natuurlijk ontbreekt Zij van hiernaast ook niet. Ook vragen het bestuur en de wijkagent in deze Koerier aandacht voor vandalisme, want - helaas - hebben we daar in onze wijk ook nu en dan last van. Al met al veel leesplezier, Rene Dijkmans. -o-o-o-o-o- Van het attentiefonds,Zo het nieuwe jaar is al weer een tijdje aan de gang, maar dit is het eerste boekje van het jaar, dus is dit ook mijn eerste stukje van het jaar. Meestal probeer ik eens per maand al de meldingen die ik heb doorgekregen bij het attentiefonds af te gaan, dus soms kan dat betekenen dat het een tijdje duurt voor ik gehoor kan geven aan uw melding. Maar ik probeer het echt allemaal te onthouden en te doen. Ook deze keer ben ik bij een aantal mensen geweest die we wilden laten zien dat ze niet vergeten waren in ook moeilijke tijden. Ik moet nog steeds een beetje wennen als ik bij die mensen aan de deur kom, maar elke keer wordt ik toch met open armen ontvangen. Je ziet dat ze het zo op prijs stellen dat er aan ze gedacht wordt. Dus het kan niet vaak genoeg gezegd worden: als er iemand in uw omgeving is die een operatie heeft ondergaan, een ernstige ziekte heeft of iemand heeft verloren... laat het mij dan weten. Ook is er een aantal babies geboren in onze buurt, allemaal jongens in onze buurtvereniging. Dammien is geboren bij Jacqueline en Ron in de Papaver. Cassandra heeft er een broertje bij (Connor) bij de familie Willemsen en ook bij de familie Krijtenburg is een jongetje geboren. Ik wens alle ouders alle geluk en succes met de jongens. Dan was onze oud-voozitter van onze buurtvereniging, meneer Timmerman, ook nog 50 jaar getrouwd... met mevrouw Timmerman natuurlijk. En hoewel zij niet meer in onze buurt wonen zijn ze toch nog steeds (ere-)lid en wensen wij hen nog vele jaren geluk met elkaar. Hoop dat ik deze periode niemand vergeten ben en hoop voor de komende periode weer uw medewerking te krijgen, want zonder uw ogen en oren is het erg moeilijk om mijn taak als attentiefonds uit te voeren. Dus, bel of mail mij gerust. Groetjes, -o-o-o-o-o- Trip in het Duister, 7 maart 2009We hadden vorig jaar al graag mee willen doen, dit is echt iets voor ons. Maar helaas, we hadden toen andere verplichtingen. Dolblij dat het dit jaar weer wordt georganiseerd schrijven we ons dus direct in. Op de avond zelf blijken de weergoden ook al gunstig gezind: er staat een frisse winde, het is droog en een helder maantje verlicht ons pad. We krijgen duidelijke uitleg in het Hoefijzer en worden daarna gedropt, net voor Bergen op Zoom, de locatie is ons niet onbekend; de parkeerplaats van het bezoekerscentrum van Brabants Landschap aan de Fianestraat. De routebeschrijving echter leidt tot discussies: als er een streep naar links staat moet je zeker niet naar links gaan, maar naar rechts of rechtdoor... betekent dat dat er dan wel een weg naar links moet zijn waar je rechts of rechtdoor gaat? Tja, je weet het niet he?! Tja, we kennen de weg eigenlijk heel goed in de buurt en kunnen dus al tevoren redeneren waar we zouden uitkomen, waarschijnlijk bij het tunneltje onder de snelweg... mmmm... hadden we op weg naar onze dropplaats daar niet een auto met de achterklep open zien staan? Zou dat een controlepost zijn ofzo? Zo bleek het inderdaad te gaan: we kregen voor ieder wat wils te drinken en wat te smikkelen om nieuwe energie op te doen voor het vervolg: iets met bolletjes.... Nu gingen we weer vol zelfvertrouwen op pad. Door de blubber die gelukkig een beetje was opgedroogd, we hebben ook mensen met wandelwagens gezien en zijn benieuwd hoe die zich erdoor geploeterd hebben... Na de 2e stop, op de Vossenweg, waren we vrij om de route te kiezen die ons weer naar het beginpunt zou brengen. Wij kozen ervoor om door Lindonk te gaan en daarna over het pad door de akker wat bij het tunneltje uitkomt, we zagen allerlei andere teams andere routes volgen want er leiden natuurlijk vele wegen naar het Hoefijzer. Even over negen stapten we daar weer binnen na een heerlijke wandeling te hebben gehad, lekker met wat te smikkelen en te drinken een beetje bijbabbelen met de anderen over welke weg zij zou namen en waarom en wat we allemaal beleefden onderweg... Toen we om half 10 naar huis gingen kwamen we onderweg, van een heel andere kant dan vanwaar wij kwamen, nog een van de teams, met drie vermoeid uitziende jochies, tegen... we zijn benieuwd naar hun belevenissen! Wij hebben een heerlijke trip gehad, en willen Serge (en waarschijnlijk vele anderen) bedanken voor de moeite van het organiseren. Er is goed over nagedacht en duidelijk zorg aan besteed. Mochten jullie het weer eens organiseren dan zullen wij zeker weer van de partij zijn! Patrick van Rumt en Roy, Sara en Anne van Dijk. -o-o-o-o-o- Even voorstellen...Beste buurtbewoners, Hierbij wil ik mij voorstellen als nieuw bestuurslid van onze buurtvereniging. Mijn naam is Benoit Paassens, 39 jaar, woonachtig in de Tulp en gelukkig getrouwd. Werkzaam in de taxi-branche en in mijn vrije tijd tevens dj/geluidstechnieker. Voorzien van 2 dochters met de leeftijd van 10 en 6 jaar, en 1 zoon met de leeftijd van 8 jaar, die net als mijn vrouw en ik, al geruime tijd naar alle evenementen toegaan welke er door de vereniging werden/worden georganiseerd. Vandaar dat de stap voor mij ook niet al te groot was toen er gevraagd werd om het bestuur te komen versterken. Met vriendelijke groet, Benoit Paassens. -o-o-o-o-o- Dag vogels, dag egels,...Zoals we allemaal gemerkt hebben, gaat het groen van onze mooie wijk op de schop. En na 30 jaar van trouwe dienst is dat misschien ook wel nodig. Maar wat komt er voor terug?? Daar moet goed over na worden gedacht. En dat heeft de Gemeente voor ons gedaan! Nou zou je denken dat de Gemeente alles in hun besluit heeft meegenomen, vooral zichzelf, wat bewoners,... maar waar blijven de andere 'bewoners' van onze wijk, de vogels en de egels? Zij kunnen steeds meer geen kant op. Toen wij bijna 10 jaar geleden hier in deze wijk kwamen wonen prijsden wij ons rijk, zoveel groen, zoveel verschillende vogels, vleermuizen, roofvogels, egels. Een aantal jaar geleden is de gemeente begonnen met het machinaal scheren van de struiken, het liefst in het voorjaar, wanneer de meeste vogels hun nest aan het bouwen waren, of net op het nest zaten. Dit heeft ertoe geleid dat veel soorten verdwenen, zoals bijvoorbeeld de staartmees. Nu weer een aantal jaar later wordt met grof geweld alle bossage uit de grond gerukt om plaats te maken voor een haagje laurier, beuk of liguster en natuurlijk heel veel gras. Dit alles onder het mom van 'we moeten geld besparen op het onderhoud'. Nu lijkt mij dat gras veel onderhoud nodig heeft wil je het er een beetje netjes uit laten zien. Maaien (bij groeizaam weer toch 1 keer in de week), randjes bijhouden, mesten, etc. En die haagjes moeten er natuurlijk ook netjes uitzien, zij moeten toch ook gesnoeid worden. Maar buiten dit alles is er gewoon steeds minder ruimte voor vogels en egels. Op dit moment gaat het groen van de hele oostkant van de wijk op de schop. Egels komen langzaam aan uit hun winterslaap, en zien in 1 klap hun schuilplaats en hun 'voedselleverancier' verdwijnen en niet meer terugkomen. Egels zijn beste bestrijdens van o.a. slakken. Waar kunnen zij nog naar toe? In feite helemaal nergens, wetende dat de hele wijk dit lot te gebeuren staat. Laten we dit nu een halt toeroepen en er voor zorgen dat er na dit 'grof geschut' iets fatsoenlijks terugkomt voor onze medebewoners van deze wijk. Want echt, zij kunnen niet gemist worden!!! Reacties naar aanleiding van dit onderwerp? Bel Anita Keesen, tel 610630. -o-o-o-o-o- De komende activiteitenDe zon wint steeds meer terrein van de wolken, alleen heeft het nog te weinig kracht om de temperatuur omhoog te krijgen. Aan kracht ontbreekt het in ieder geval niet binnen de evenementencommissie. Sinds Januari is de commisie verlaten door Gerda, Gradus en Rene... voor de achterblijvers de uitdaging om er weer een geoliede commissie van te maken voor weer nieuwe en leuke activiteiten. Op zich denk ik dat we met de komst van Carla van Thillo, Nicole Osnabrugge, Ben Paassens, Liesbeth van Kempen en Mark Cambeen een veelzijdig en creatief team hebben gekregen. De eerste activiteit is ondertussen al weer geweest, de Trip in het Duister. Voor de tweede keer binnen de buurtvereniging gehouden. Een activiteit met in totaal 37 deelnemers en een tocht van ruim 7 kilometer, vol van uitdaging en de nodige discussies welke kant je op zou kunnen gaan of was het nou moet gaan. Door middel van 3 verschillende routetechnieken werden de deelnemers vanaf de parkeerplaats bij de Kraaijberg naar 't Hoefijzer gestuurd. Als organisatie kunnen we in ieder geval terugkijken op een geslaagde activiteit. Op het moment van het maken van deze koerier zit de bowling in de voorbereiding. Op 28 maart hopen we op een groepje kinderen die zich hebben opgegeven voor de bowling. Op zaterdag 2 mei is het eindelijk tijd voor de bingo, in tegenstelling tot voorgaande jaren is het nu een voorjaarsbingo. De reden hiervoor is dat eerder geen plaats was bij onze vaste locatie, voor ons de uitdging om nog eerder, dat komt dus neer op twee jaar van tevoren, een zaal in de Non Plus Ultra te gaan bespreken. Des alnietemin verwacht ik dat het voor het aantal liefhebbers van de bingo niet uitmaakt wanneer de bingo gehouden wordt. Het vervelende is wel dat we van een al lange traditie moeten afwijken: in plaats van een paasbingo wordt het nu een voorjaarsbingo, met echte voorjaarsprijzen. Verder zal er in de periode tot de zomer nog een sport- en spelmiddag gehouden worden voor de jeugd, een activiteit waarover we in contact zijn met twee PABO studentes die de activiteit mee willen organiseren voor hun schoolopdracht. Tot slot zal er een fietstocht gehouden gaan worden als laatste activiteit voor de zomer. Maar meer horen jullie daarover via de uitnodigingen die voor deze activiteit verspreid zullen worden. Omdat wij vorig jaar als buurtvereniging goed vertegenwoordigd waren tijdens de eerste "Toeters en Bellenrace" zijn we dit jaar persoonlijk uitgenodigd door het evenementenbestuur van buurtschap Calfven. Na het beginnende succes van afgelopen jaar houden ze ook dit jaar weer een "Toeters en Bellen Race" voor de buurtschappen en buurtverenigingen uit de gemeente Woensdrecht. Dit jaar nog groter dan vorig jaar, beginnende met de Toeters en Bellenrace in de verschillende leeftijdscategorieen met aansluitend een grootste BBQ en een gezellig feest tot in de late uurtjes. Dus, schrijf nu al in je agenda zaterdag 5 september 2009, aan het einde van de middag de Toeters en Bellen Race. Mochten jullie nog vragen hebben over de verschillende activiteiten die georganiseerd worden, of als er nog wensen zijn voor activiteitn, mogen jullie contact opnemen met de leden van de evenementencommissie. -o-o-o-o-o- PreventieberichtWat te doen bij vandalisme? In de afgelopen maanden zijn er op enkele plaatsen in Heiakkers vernielingen aangericht, o.a. aan auto's, hekken, tuinen en met graffitti. De daders hebben zich uiteraard niet vrijwillig gemeld, en blijven tot nu toe ongestraft. Wat is vandalisme ? Vandalisme is het opzettelijk vernielen van andermans bezit (publiek of particulier). De boosdoeners zijn meestal jongeren tussen de 10 en 20 jaar uit alle lagen van de bevolking. Jongeren doen dit bijna altijd in groepsverband. Soms het het vandalisme het gevolg van een uit de hand gelopen spel. Vaak willen jongeren zich bewijzen tegenover elkaar. Vandalisme kan ook ontstaan uit verveling en frustratie, of na een avondje 'stappen'. Ouders zuijn aansprakelijk voor alle schade die hun minderjarige kind aanricht. Vernieling is strafbaar. Buurt mobiliseren Een plantenbak omver schoppen, de ruiten op schaal aan diggelen, voertuigen beschadigen, graffitti op deuren en muren... DAT is vandalisme. Bij de aanpak van vandalisme in uw eigen woonwijk is het van belang dat de juiste mensen en organisaties worden gemobiliseerd (zoals schoolbesturen, gemeente, wijkvereniging, jongerenwerkers, sportclubs en de politie). Wordt u, in uw buurt of wijk, geconfronteerd met vandalisme? Meld het dan bij uw wijkagent. Op deze wijze kunnen we gezamenlijk, zaken bundelen en proberen de wijk leefbaar te houden. Uw wijkagent Voor meer informatie kunt u terecht bij uw wijkagent. Als elke seconde telt kunt u 112 bellen, maar als het ook zonder zwaailicht kan belt u 0900-8844 (lokaal tarief). Wijkagent Hoogerheide : Jan Grinswis. -o-o-o-o-o- Algemene ledenvergadering 2009De algemene ledenvergadering is dit jaar gehouden op 27 Januari. Evenals vorig jaar was de opkomst helaas bijzonder laaf te noemen. In totaal zijn 11 leden komen opdagen, hieronder waren 9 bestuursleden. -o-o-o-o-o- KippenpootEen handelsreiziger rijdt met een gangetje van 80 km/uur over een landweg. Plotseling ziet hij dat hij ingehaald wordt door een kip. Verbaasd geeft hij wat extra gas en haalt de kip met 100 km/uur langzaam weer in. Even later komt de kip hem echter weer voorbij. Nu blijft hij met een snelheid van 120 km/uur achter de kip aanrijden, want daar wilde hij het fijne wel eens van weten. Ineens slaat de kip handig rechtsaf en komt op een boerenerf tot stilstand. De handelsreiziger brengt met gierende banden zijn auto tot stilstand, rijdt even achteruit en gaat ook het boerenerf op. Daar treft hij de boer en hij vertelt hem wat hij zojuist heeft gezien. "Ja, dat kan kloppen," zegt de boer, " kijkt u maar eens goed naar die kip." "Krijg nou de hik!" roept de handelsreiziger verbaasd, "dat beest heeft maar liefst drie poten." "Ja, dat zit zo," legt de boer uit, "ik woon hier met mijn vrouw en wij hebben 1 zoon. En altijd als we vroeger kip hadden geslacht kregen we ruzie, omdat er maar twee poten waren. Ik werd dat spuugzat. Toen heb ik na lang kruisen en selecteren, een kippenras gefokt met drie poten. En die blijken heel snel te kunnen lopen." De handelsreiziger ziet wel handel in deze curiositeit en vraagt aan de boer: "En smaken ze ook een beetje?" "Dat weet ik niet," zegt de boer, "ik heb er nog nooit 1 te pakken kunnen krijgen." -o-o-o-o-o- Zij van hiernaast... SkienHet is eindelijk lente! Maaar nog niet zo heel lang geleden was het hardstikke koud en het heeft zelfs gesneeuwd deze winter. Prachtig natuurlijk, die witte deken over alles heen. Vooral gezien vanuit een lekker warme kamer... Maar bij mijn man gaat het dan kriebelen. Dan wil hij de bergen in, omhoog, en dan op de latten naar beneden glijden. Ik word daarentegen al duizelig op een keukentrapje. Vroeger gingen we nooit de bergen in op vakantie, juist voor mij niet. Want behalve dat ik hoogtevrees heb, ben ik ook nog behoorlijk wagenziek! Maar ach, in den beginne ben je verliefd, en hij vond skien zo leuk! Dus, het was nog voor ons trouwen, ging ik mee op wintersport. Lekker goedkoop met de bus, die al vol zat met Amsterdammers, dus het was meteen al gezellig. De eerste dag waren er nog geen lessen, en ik kreeg priveles van mijn liefje. Op een hellinkje die ik nog net kon hebben, met een sleepliftje ernaast. Voor de niet-skiers: een sleeplift is een paal aan een veer met een schoteltje eraan. Dit alles zit vast aan een kabel die je de berg op trekt. Nou moet je die paak pakken, schoteltje tussen je benen en je dan omhoog laten trekken. En niet gaan zitten. Daar kwam ik al snel achter: de veer rekt uit en als een gestrande walvis lig je met die vreselijk onhandige dingen aan je voeten in de sneeuw. Dan moet de lift stil gezet worden, liefje moet komen om je op te hijsen enz. enz. (Ja, met deze ben ik getrouwd, het was echte liefde!). Maar enfin, na een dag oefenen kwam ik toch leuk dat hellinkje af. De volgende dag moesten we voorskien en dan werd je in een klasje ingedeeld. Ik kwam dus aardig dat hellinkje af, en ik werd in een klas gezet met zo'n stuk van een skileraar. En die nam meteen de lift de hele berg op... Ik zei nog tegen hem: "ich habe es gestern pas geleerd hoor' Kein problem zeit-ie. Daat heeft-ie geweten: bij het uitstappen van de lift op de top van de berg ging ik natuurlijk de verkeerde kant op en ik gleed in een onelegante spagaat. Toen moest die skileraar dus hijsen en het is nooit meer wat geworden tussen ons. Arme man en arme ik, op een berghelling in Oostenrijk waar ik duidelijk niet hoorde. Ik heb hem in alle talen uitgefoeterd, maar ik moest natuurlijk wel naar beneden. Toen hebben ze maar een andere skiklas voor me gezocht, 's middags zat ik in een ski-nerds-clulbje met een eenarmige leraar die telkens zei " Ach die Angst fahrt mit". Het is toch wel een leuke vakantie geworden. Hierna ben ik nog een paar keer meegegaan op wintersport, met wisselend succes. (Ga nooit naar Andorra als je hoogtevrees hebt! Daar zijn de bergen zo steil dat je op de top van de berg recht naar beneden kan kijken en je kilometers onder je de dorpjes in het dal kan zien liggen. En dan moet jij afzetten en je naar beneden laten glijden... Na een urenlange martelende afdaling hebben ze met een busje aan de andere kant van de berg moeten komen ophalen.) Het was te verwachten dat dat eens een keer verkeerd zou gaan: ik heb altijd lachend gezegd dat ik dan met een helikopter van de berg afgehaald wilde worden, terwijl zo'n prachtig ski-exemplaar m'n hand vasthield. Maar toen ik dus rot kwam te vallen lag ik in het zicht van de medische post. Geen helikopter dus, wel zo'n knapperd met een geel bananenbootje waarin ik vastgesnoerd werd. En dan gaat hij skien. Maar jij ligt dus erg dicht op de sneeuw, met je hoofd naar beneden! Dat is natuurlijk het veiligst, maar het is dood-eng! Nou, om een heel lang verhaal kort te houden, ik had twee knieen verrekt, en met twee benen in het verband werd ik met een ambulance naar ons appartement gebracht. Dat lukte net, met twee krukken. Maar die namen ze ook meteen weer mee terug, en daar zat ik dan. Ooit wel eens 18 uur in een bus gezeten met twee knieen in het verband? Skien is vast heel leuk, voor sommige mensen dan. Maar ik hou voortaan mijn beide benen stevig op platte Hollandse bodem! Zij van Hiernaast.
|
|---|
Heiakkers Koerier – Jaargang 31 – nr 2009-1 (april 2009)